دین و مذهب

هند معجونی از ادیان مختلف و فرقه‌های مذهبی گوناگون است که اغلب آن‌ها از هندوئیسم، اسلام و آیین بودایی نشات گرفته‌اند. معمولا از کشور هند به عنوان مهد آیین بودا و هندو یاد می‌شود که جزو سومین و چهارمین مذهب‌های بزرگ به حساب می‌آیند. حدود ۷۹٫۸ درصد مردم هند پیرو آئین‌های هندو و حدود ۱۴٫۲ درصد مسلمان هستند. هند همچنین بیش از ۲٫۳ درصد مسیحی و ۱٫۹ درصد سیک دارد.

هند سرزمین هزار ادیان و دموکراسی ترین کشور جهان، یکی از دیدنی ترین مناطق این کره خاکی است، که عموما آن را کشور هفتاد و دو ملت می خوانند . تعدد ادیان و مذاهب اقوام و فرهنگ ها، این کشور را در جهان بی نظیر کرده است

. هندوئیسم :

(Hinduism) عقاید زیربنائی در آیین هندوئیسم به آسانی قابل تعریف نیست و فلسفه واحدی که اصول عقیدتی اکثریت جمعیت این کشور را شکل دهد وجود ندارد . هندوئیسم احتمالا تنها سنت دینی است که اصول نظری و تجلی واقعی آن تنوع دارد، که به همین علت این آیین «موزه ادیان » ( musemofreligions » نامیده شده است .

2 . آیین سیک :

(Sikhism) در اوایل قرن شانزدهم در ایالت پنجاب در شمال هند ظهور یافت . مؤسس این آیین، گارو ناناک بود که از اوان کودکی جذب اولیای هندو و مسلمان شده بود . گارو یک هندو به دنیا آمد و همچنین تحت تاثیر آموزه های اسلام بود . او شروع به تبلیغ پیام وحدت هر دو دین (اسلام و هندوئیسم) کرد .

3 . بودائیسم :

(Buddhism) این آیین به عنوان شاخه ای از هندوئیسم در کشور هند آغاز شد; اما در نهایت این آیین در سراسر آسیا رایج گشت .

4 . جینیسم

( : (Jainism یک سنت مذهبی در هند است که همزمان با آیین بودا تاسیس شد .

5 . زرتشت 🙂 zoroastrianism) زرتشتیان اولیه در قرن دوم به ساحل گجرات در هند رسیدند و بعد از غلبه عرب ها بر ایران تا قرن هفدهم بیشتر آنها در شهر بمبی اقامت گزیدند . آداب و رسوم آیین زرتشت بر مبنای مسئولیت هر مرد و زن در انتخاب بین خیر و شر و احترام به مخلوقات خداوندگار می باشد . مؤسس این مذهب فردی به نام رزتوسرا بود که شش هزار سال قبل از میلاد مسیح در ایران زندگی می کرد .

6 . مسیحیت :

(christianity) آیین مسیحیت تقریبا توسط همه فرقه ها معرفی شد . این آیین از طریق سنت توماس به جنوب غربی هند، کرالا رفت و اولین کلیسا را بنا نهاد

7 . اسلام :

(Islam) هجوم و نفوذ مسلمانان به کشور هند، تقریبا با ظهور دین اسلام همزمان بود . مسلمانان عرب در مقام نخستین مسلمانان این شبه قاره، بازرگانان و دریانوردانی بودند که به صورت کارگران بومی در تجارت خارجی، ت حفاظت حکمرانان هند در ساحل مسالابارمقیم شدند .

7 – 1 . شیعه در هند

مذهب شیعه زمانی به کشور هند نفوذ کرد که صلاح الدین ایوبی حکومت مصر را به دست گرفت . ایوبیان به علت آزار و اذیتی که به شیعیان، به ویژه پیروان مذهب شیعه اسماعیلی وارد می آوردند، از مصر به کشورهایی نظیر یمن و هند گریختند .

اداب اجتماعی

مردم هند برای سلام کردن از کلمه‌ی «نمسته» (Namaste) استفاده می‌کنند و همزمان با آن، دو دستشان را کنار هم قرار می‌دهند و کمی هم خم می‌شوند. مردها اغلب هنگام ملاقات یا در زمان خداحافظی با مردان، با او دست می‌دهند، اما نباید به خانم‌ها دست بدهند. علاوه‌براین مردها به نشانه دوستی به آرامی رو شانه طرف مقابل می‌زنند. فرهنگ هند بر مبنای سلسله مراتب است و در نتیجه باید ابتدا با بزرگ‌ترها و اشخاص طبقه‌ی بالاتر احوالپرسی کنید. به‌عبارتی، طبقه‌ی اجتماعی روی احوالپرسی تاثیر دارد.

مراسم

هند به عنوان کشوری چند فرهنگی، چند قومیتی و چند دینی دارای مراسم متعدد و متنوعی است.

دیوالی

دیوالی یک جشنواره پنج روزه هندوها است که در سراسر هند اجرا می‌شود و تاریخ اجری آن به زمان‌های پیش از تاریخ بازمی‌گردد.

این جشنواره پنج روزه بر اساس گاهشماری هندی، در روز پانزدهم کارتیکا آغاز می‌شود. از آنجایی که محاسبه ماههای هندی، قمری است؛ تاریخ دیوالی در تقویمهای دیگر متغیر است.

طی روزهای قبل از جشن، تمام خانه‌ها پاکیزه و مرتب شده و پنجره‌ها برای خوشامدگویی به لاکشمی (Lakshmi)، الهه توانگری و کامیابی گشوده می‌شوند.

هولی

اهالی یک منطقه در حال برگزاری مراسم جشن هولی؛ از اعیاد مهم مردم هندوستان

جشن هولی (به انگلیسی: Holi Festival) از اعیاد رسمی مردم هندوستان است. هولی یک جشنواره ملی و مذهبی بهاره هست که توسط هندی‌ها بخصوص هندوها برگزار می‌شود. هولی به جشنوارهٔ رنگ‌ها وعشق نیز معروف است.

روز اصلی هولی این‌گونه جشن گرفته می‌شود که مردم پودرها و آبهای رنگی به هم پرتاب می‌کنند؛ و در شب هنگام، آتش به پا می‌کنند که به (سوزاندن هولیکا), یا چحوتی هولی (هولی کوچک) معروف است. بعد از این، دعا خوانده می‌شود. بر پا کردن آتش یادآور فرار معجزه آسا پراهلاد جوان است وقتی دمونس هولیکا خواهر هیرانیاکاشیپو او را درون آتش انداخت. هولیکا سوزانده شد اما پراهلاد، جانباز سرسخت خدای ویشنو بدون هیچ جراحتی فرار کرد به خاطر از خود گذشتگی اش.

آیین جشن دو روز است. در روز اول آتشی بزرگ در غروب یا شب هنگام روشن می‌شود. قبل ازآن، آتش بزرگ دیگری بر روی مکانی که از قبل آماده شده روشن می‌شود و تمثالی از هولیکا که از خیزران و بوریا ساخته شده در حرکت دسته‌جمعی منظم به همراه خوانندگان و نوازندگان محلی به وسیلهٔ برهمن‌ها با تشریفات به محل منتقل می‌شود. تمثال در وسط تل آتش گذارده می‌شود و دستیار برهمن، هفت بار آن را طواف می‌کند و قبل از این‌که آن را آتش بزنند، اشعاری را در ستایش هولی می‌خوانند.

کاتاکالی

یکی از اشکال نمایشی بر پایه رقص در هند است که نشانه‌های اصلی آن استفاده استادانه از آرایش‌های جذاب شخصیت‌ها، جزئیات در حالت‌ها و زبان بدن، استفاده بسیار زیاد از سازهای کوبه‌ای و آوازهای پر آب‌وتاب است. این سبک نمایشی در جنوب هند و در ایالت کرالا در قرن هفدهم میلادی ریشه گرفته‌است. کاتاکالی تنها رقص نمایشی هند است که پرده دارد، اما این پرده چه ازنظر عینی و چه ازنظر ذهنی هیچ شباهتی به پرده‌های مرسوم بین صحنه و سالن نمایش در غرب ندارد.

کاتاکالی معمولاً دوازده بازیگر و رقصنده دارد و چهار خواننده و تعدادی نوازنده که سیمبال، وینا، طبل و نی می‌نوازند آن‌ها را همراهی می‌کند. زن‌ها در اجرا نقشی ندارند و نقش‌های آن‌ها را جوانان پسر نابالغ که صورت‌های خود را بارنگ زرد آرایش‌کرده‌اند و دارای سینه‌های مصنوعی هستند ایفا می‌کنند. بازیگران کاتاکالی سراسر متکی به پانتومیم، لباس و آرایش‌اند و نوازندگان نیز با موسیقی و آواز داستان را بیان می‌کنند.

نژاد هند

نژاد مردم هند، شامل: ۷۲ ٪ هندوآریائی، ۲۵ ٪ دراویدی و ۳ ٪ نژاد زرد است که این نژادها بر اساس شرایط مکانی، فرهنگی و دینی نیز دارای تقسیمات خاص خود هستند.

۶۱٪ مردم هند باسواد هستند که این آمار در مردان ۷۳٫۴٪ و در زنان ۴۷٫۸٪ می‌باشد.

منابع :

1 . کتاب سبز (هند)، وزارت امور خارجه، تهران 1379، ص 134 .

2 . همان، ص 135 .

3 . فصلنامه پل فیروزه، گفت و گوی رامین جهانبلگو با داریوش شایگان، سال دوم، شماره ششم، زمستان 1381، ص 139 .

4 . داریوش، شایگان، ادیان و مکتب های فلسفی هند، تهران، انتشارات سپهر، 1362، ص 181 .

5 . همان، ص 28 .

6 . پی، هاردی، مسلمانان هند بریتانیا، ترجمه حسن لاهوتی، مشهد، بنیاد پژوهش های اسلامی 1369، ص 17 .

7 . تاراچیز، تاثیر اسلام در فرهنگ هند، ترجمه علی پیرنیا، عزت الوینی عثمانی، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1374، ص 74 – 73 .

8 . همان، ص 189 .

9 . همان، ص 192 .

10 . جان نورمن، هالیستر، تشیع در هند، ترجمه آزرمیدخت مشایخ، مرکز نشر دانشگاهی، تهران، 1373، ص 114 .

11 . همان، ص 5 .

12 . عباس، اطهر رضوی، شیعه در هند، مرکز انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی .

13 . کتاب سبز (هند)، ص 128 .